Is de Vlaamse KMO de nieuwe ‘Blockbuster’ of ‘Nokia’?

Is de Vlaamse KMO de nieuwe ‘Blockbuster’ of ‘Nokia’?

In 2010 vroeg het noodlijdende Blockbuster, een wereldwijde videotheekketen, het faillissement aan. Na een doorstart moest het bedrijf in 2013 definitief de handdoek in de ring gooien omdat het de concurrentie met streaming diensten als Netflix niet meer aankon.

Ook Nokia belandde bijna in hetzelfde schuitje, maar werd toen door Microsoft gered. Uit deze 2 voorbeelden vallen waardevolle lessen te trekken over het voortdurend heruitvinden en innoveren van een bedrijf. En deze regels gelden net zo goed voor een multinational als voor een Vlaamse KMO.

De kostprijs voor een KMO om stil te staan in een agile en disruptief landschap

Het ICT-landschap is in de voorbije jaren drastisch veranderd. Met de komst van AI, blockchain, machine learning, IOT en big data maken start-ups en grote multinationals zich op voor de toekomst. De tijd is aangebroken om technologie sneller te concretiseren en terug toepasbaar te maken voor bedrijven.

Slimmer en agile ondernemen wordt de norm

Technologie is geen vaag begrip meer. In een disruptief klimaat waar omstandigheden steeds sneller veranderen, moeten ook organisaties steeds sneller mee. Zo eenvoudig is het. Bedrijven die dat nalaten zijn vandaag gedoemd om te verdwijnen.

Om bedrijven te wapenen in de toekomst, is het niet enkel van belang om meer wendbaar te zijn. Bedrijven moeten ook sneller inzicht krijgen in nieuwe technologieën, wat er speelt in de markt en hoe de behoeften van hun kanalen in real-time verschuiven. De noodzaak aan ‘agile’ ondernemen luidt het einde in van lange strategietrajecten en in beton gegoten termijnplannen. In 2020 worden schaalbaarheid, flexibel werken, beveiligd werken en geconnecteerde inzichten de norm.

Is de Vlaamse KMO voorbereid op de toekomst?

Waar er vroeger grote mastodonten tot hun knieën werden gedwongen om hun businessmodellen en organisatiestructuur te veranderen, gebeurt er vandaag iets vergelijkbaar met de Vlaamse KMO. Er ontstaat een grote kloof tussen bedrijven die processen digitaliseren, automatiseren en evolueren naar een ‘unified-modern-workplace’ versus de bedrijven die IT infrastructuur bekijken als een operationele kost.

KMO’s zijn soms gestrand op het idee ‘business-as-usual’. Het introduceren van nieuwe technologieën, uitdagingen en nieuwe manieren van werken vormt hierdoor vaak een moeizaam proces. Uitdagingen die helaas niet wachten op morgen. Cybercriminaliteit bijvoorbeeld, is Big Business. Phishing, virussen, cryptolockers, ransomware of bedrijven die door een cyberaanval de deuren gedwongen moeten sluiten. De lijst met potentiële risico’s lijkt voor elk bedrijf met ieder jaar aan te groeien, maar de ademruimte daarintegen om deze trajecten links te laten liggen, die wordt met de dag kleiner.

De toekomst dwingt tot verandering

De consensus over hoe er door bedrijven wordt gekeken naar IT is veranderd. Vroeger was het mogelijk om de ganse IT-infrastructuur door 1 persoon te laten beheren. Nu is dit praktisch ondenkbaar. De segmentatie en complexiteit van een IT-omgeving verreist een uitgebreid team van gecertificeerde experten, opgesplitst over diverse segmenten met ieder zijn eigen vakdomein.

De nieuwe manier van werken zorgt er ook voor dat het perspectief bij gebruikers en IT-beheerders totaal veranderd. Overal alles toegankelijk, vanaf elk device, op elk moment, op maat van elke gebruiker, dit de nieuwe verwachting. Maar om dit in praktijk op een beveiligde en gecontroleerde manier te beheren, dat vormt vaak het grootste struikelblok. Het structureel borgen, beheren en beveiligen van de identiteit van gebruikers en informatie wordt met de dag belangrijker. Een belangrijke trend met cybercriminaiteit in de hoofdrol.

De toenemende druk van Cybercriminaliteit

De grootste misconceptie die nog over cybercriminaliteit bestaat is dat een hacker een persoon is die opgesloten zit in een donkere kelder, in zijn pyjama, achter een pc. In realiteit spreken we over professionele organisaties die via geautomatiseerde processen bedrijfsnetwerken proberen te kraken of versleutelen. Cybercriminaliteit is big business. Niet alleen worden aanvallen steeds agressiever, de gevolgen net als gevraagde ‘ransom’-bedragen worden met de dag groter. Waar vroeger enkel bepaalde dataprocessen werden versleuteld en weer vrijgegeven werden tegen een beperkt bedrag, lopen organisaties vandaag de dag het risico dat bij niet-betaling alle data versleuteld blijft of zelfs gepubliceerd wordt.

Het is niet langer de vraag of bedrijven gehackt worden. Het is eerder de vraag wanneer. En die volgorde wordt op een eenvoudige manier bepaald. In realiteit proberen hackers beveiligingsmaatregelen niet te kraken, maar te omzeilen. De beste vergelijking valt hier te maken bij inbrekers. Wanneer uzelf beter bent beveiligd dan uw buren, is de kans groter dat inbrekers bij uw buren gaan inbreken. En net als een inbreker, kiest ook een hacker de weg van de minste weerstand. Een ding is zeker multinationals weten zich als maar beter te beveiligen. Dus waarom zouden hackers nog de moeite doen om een multinational te kraken. Als ze via geautomatiseerde aanvallen 20 KMO’s kunnen raken en op hun knieën dwingen? De Vlaamse KMO wordt met de dag een aantrekkelijker doelwit.

Van Cloud Based IT naar Move IT Beyond

Waar het vroeger de norm was om toepassingen in de cloud te zetten, schuiven we op naar een geconnecteerd ecosysteem van applicaties, real-time samenwerking en zelflerende en geautomatiseerde bedrijfsprocessen. IT is geen structurele kostenpost, maar een barometer voor digitale transformatie.

Een KMO die er in slaagt om IT verder te benaderen dan een operationele kost zal de vruchten van digitalisering plukken. Een KMO die nalaat om nieuwe technologieën en nieuwe manieren van werken te adopteren of de noodzaak van cybersecurity binnen hun organisatie te onderstrepen, zullen de prijs van het gebrek aan innovatie ervaren. Een prijskaart die met de dag duurder wordt.